top responsive web site generator software download

Ouderparticipatie

De laatste jaren is er meer aandacht gekomen voor de zware belasting die de aanwezigheid van een (jonge) schizofreen in bijvoorbeeld het gezin teweegbrengt. Gezinsleden vragen daarom aandacht en vooral respect voor datgene wat zij met de jongere met schizofrenie meemaken en al hebben meegemaakt. Ouders zijn echter behalve steunvragers ook steunbronnen. Hun kennis maar vooral hun ervaringen maakt hen tot ervaringsdeskundigen die hen in staat stelt om een bijdrage aan de behandeling van hun kinderen te leveren. De behandeling van jongeren met schizofrenie bestaat grofweg uit 3 gedeelten. Eerst vindt er psychose bestrijding plaats met onder anderen het instellen op de juiste medicatie. Het tweede gedeelte bestaat uit het aanpassen van de leefomgeving (spanning verminderen, het aanleren van geschikte coping mechanismen, etc) Het derde gedeelte bestaat uit de patiënt ondersteunen en invloed uitoefenen op de steunende capaciteit van de omgeving van de patiënt. Dit gebeurt door onder anderen de sova-trainingen, psycho-educatie en door ouder ondersteuningsgroepen. De psycho-educatie of te wel het geven van voorlichting wordt individueel gedaan. Het voordeel hiervan is dat de informatie die gegeven wordt aangepast kan worden op de individuele patiënt. Bepaalde zaken kunnen er extra uitgelicht en belicht worden en het kan in het tempo gebeuren die goed aansluit bij de patiënt en diens ouders. Een ander voordeel van individuele voorlichting is dat het op ieder gewenst moment kan plaats vinden. Een nadeel van individuele voorlichting vs groepsvoorlichting is dat er geen contact ontstaat tussen ouderparen onderling. Om dit op te vangen is er ruimte voor ouder-ondersteuningsgroepen.De doelstelling van deze bijeenkomsten kunnen we als volgt definiëren; Door middel van regelmatige bijeenkomsten waarin uitwisseling van ervaringen centraal staan willen we enerzijds bewerkstelligen dat de belasting van bijvoorbeeld ouders minder groot wordt. Anderzijds willen we bereiken dat ouders door het contact met anderen (lotgenoten) in staat worden gesteld om als steunpilaren voor hun opgenomen familielid te dienen. De doelstellingen van de ondersteuningsgroepen in engere zin zijn:


1. Familieleden de gelegenheid te geven om met elkaar in contact te komen. 


2. Familieleden laten praten over hun kind, zichzelf en hun ervaringen.


127.pngEen van de belangrijkste punten waardoor de ondersteuningsavonden zich kan onderscheiden van andere begeleidingsgesprekken is het feit dat de opgenomen patiënten niet meedoen. Dit gebeurt met opzet opdat familieleden zich voldoende vrij moeten voelen om met andere familieleden in de groep een reeks emotionele aspecten te bespreken. Het is daarom belangrijk dat de familieleden en de patiënt fysiek van elkaar gescheiden zijn. Dit kan voor de patiënten een probleem zijn nml dat zij zich buitengesloten voelen. Een goede uitleg over het hoe en waarom kan ze gerust stellen (behalve de meest paranoïde) Anders dan gesprekken thuis moeten deze gesprekken ergens centraal gehouden worden en dit betekend dat iedereen zal moeten reizen. En aangezien velen een baan hebben heeft dit consequenties voor het tijdstip waarop de bijeenkomsten worden gehouden. Wij hebben voor het tijdstip zondagavond gekozen. Hierdoor hoeven de ouders niet nog eens een extra reis te maken, een vrije dag op te nemen.Wij werken met open groepen. Ouders kunnen aan een groep beginnen, ermee doorgaan en dan vertrekken om vervangen te worden door andere ouders. Dit heeft als voordeel dat nieuwe leden voor variatie zorgen. Ook kunnen ouders in verschillende stadia van de ziekte zich bij de groep aansluiten en met eigen ogen zien dat met zeer moeilijke problemen kan worden omgegaan en geleefd. Anderzijds kunnen familieleden van patiënten met een eerste psychose het ontmoedigend vinden te luisteren naar langer termijnproblemen en hebben ze extra steun nodig in de groep en soms daarbuiten om hier mee om te gaan.Er is voor gekozen dat de werkers die direct met de patiënten werken (groepswerkers) de avonden begeleiden. Dit omdat de bijeenkomsten geen “therapie” is, wel verwachten we dat therapeutische (heilzame) effecten naar boven komen. De werkers op de leefgroep zijn net als bijvoorbeeld ouders veel met de jongeren bezig en hebben het meest contact met hun. Dit contact is niet hetzelfde maar er zullen vele overeenkomsten en herkenningspunten zijn. Vanuit deze gemeenschappelijkheid en herkenning wordt er uitgewisseld



Copyright: D Huizinga